منگل، 5 مارچ، 2019

غوث پيرزادو

تنهنجو ساٿ انوکو هو،
ڪيڏو وڻندڙ دوکو هو.

توکي راند ۾ هارائڻ،
سجني مون لئه اوکو هو.

سڪ هئي ۽ ڇڪ هئي،
ليکو ڪو به نه چوکو هو.

لفظن جو ڪاريگر ۽
اندر خالي کوکو هو.

تنهنجو سڱ صحيفي جهڙو،
ڪيئن چوان ها جوکو هو.

پٿر لهجي جو کائڻ،
ايڏو ڀي ته نه سوکو هو.

**
غوث پيرزادو

جمعہ، 4 جنوری، 2019

آيو  آھين  دنيا  لاءِ،
ڇوٿو سوچين عقبا لاءِ،
ڌرتي مريم جهڙي ماءُ،
آتي آ ڪنهن عيسيٰ لاءِ،
ٻڌ ته سهي تون اي سقراط،
زهر ته پيتو پر ڇا لاءِ،
رات اسان جي در خيام !
آيو مئي جي معنيٰ لاءِ،
رومي ساري رات رنو،
حافظ ٽھڪ ڏنو ڇا لاءِ،
ايندو آ ھر رات اياز،
ميخاني ۾ توبه لاءِ.

شيخ اياز.

منگل، 1 جنوری، 2019

نئين سال جو تحفو (2)

هي ذلف هي زنجير، نئين سال جو تحفو
هي نيڻ تکا تير، نئين سال جو تحفو!

مشتاق ڏي معشوق ڪڍي موڪلي آهي
منصور جي تصوير، نئين سال جو تحفو!

خوشبو جي آلاپ ۾ بدبوءِ جو نياپو
هت آئي کڻي هير، نئين سال جو تحفو!

هڪ هٿ سان رکي وقت ڦٽن تي مرهم
ٻئي هٿ سان ڏنئين جهير، نئين سال جو تحفو!

پر سال مڪا مير، دلاسا ڪئي ٿر ڏي
تعويذ ڏنس پير ، نئين سال جو تحفو!

ٿا باز چون مور اسان ساڻ ملايو
ٿا نانگ گهُرن کير، نئين سال جو تحفو!

سنسار کي پيغام ۾ ”استاد“ ڏئي ٿو
انسان جي توقير، نئين سال جو تحفو!

استاد بخاري

نئين سال جو تحفو

استاد جي ارداس، نئين سال جو تحفو
مايوس کي ڏي آس، نئين سال جو تحفو

پرڀات جي پردي ۾ ڪري بند مُڪو آ،
اڌ رات ڏي آڪاس، نئين سال جو تحفو

ڪي_ٽُو کي ملي برف، مليا سج کي بادل،
۽ ٿر کي ملي تاس، نئين سال جو تحفو

تخريب ۽ تعمير ڀريو ٿالهه ورهائِن،
هي وهم هي وشواس، نئين سال جو تحفو

کڻ صبح سويري سان نئين نُور جا ڪرڻا،
وٺ واءَ وٽان واس، نئين سال جو تحفو

استاد جي تقرير ۽ تحرير ۾ آهن،
احساس ئي احساس، نئين سال جو تحفو

استاد بخاري

پیر، 31 دسمبر، 2018

هرڻين جيئن حُسن جون اٿئو محبتون،
وحشتن ڏي انهن کي ڊُڪايو متان.
اڄ ٽِڙيو ڪوبه احساس ناهي ڪٿي،
اڄ ته سُرمون اکين لئه گُهرايو متان.
رات جوڳيڻ لڄاري جيان ڪونه آ،
جيءُ اڻموٽ جوڳي رُلايو مان
اڄ ھوا ۾ رُلي ٿو وڇوڙو رُڳو ،
اڄ هوا ۾ پگهر کي سُڪايو متان
وقت وِڌوا جي در تي سُمهي آ رهيو،
چنڊ کي ڪو قصو اڄ ٻُڌايو متان
ٻارڙين سان زنا جي هَلي پئي وبا،
ديپ پنهنجا درين مان اُجهايو متان.
ڪنهن جو زوري پيو پَرڻو ٿِئي ڳوٺ ۾،
ٽھڪ پنهنجو ڪٿي اڄ اُڏايو متان
بي ضميريءَ کي ناهي رَسو ڪو وِڌَل،
ڪنڌ ڀُلجي ڪٿي ڀي جُهڪايو متان
آئون ٿوهر کي ڀاڪر ڀَرڻ ٿو وڃان،
اڄ گهُرايو متان ، اڄ پُڇايو متان.

****
ايوب کوسو