هُوءَ!
هُوءَ!
ڏک جون سموريون موسمون
پنهنجي اکين سان ٺاهي ٿي
چوڙيون پائڻ جي موسم ۾
هو ٽڪرا ٿي پوندي آهي
سرتيون هن کي
پنهنجي اڌوري محبت جون ڪهاڻيون ٻڌائين ٿيون
هوءَ انهن جي ڪچهرين ۾
دکي گيت ڳائيندي
پاڻ کي ٻوڙي
ڇڏيندي آهي....
***
بخشڻ مهراڻوي
تنهنجون نظرون مزو غضب جو آ - استاد بخاري
تنهنجون نظرون مزو غضب جو آ توبھ توبھ نشو غضب جو آ چنڊ جو آ رڳو چٽو چهرو تنهنجو نقشو سڄو غضب جو آ کنڊ ماکي مٺي سٺي ساٿي تنهنجو بوسو مٺو غضب جو آ هجر جو مسئلو قيامت پر وصل جو مرحلو غضب جو آ تنهنجي ”استاد“ کي مٺا تنهنجي شوق شعلو بڇيو غضب جو آ **** استاد بخاري
تبصرے
ایک تبصرہ شائع کریں